تبلیغات
نغزنامه - مطالب شهریور 1396
نغزنامه
زندگانی و یادداشت های یک شوریده ی خرد باخته
برای تو گز خریده بودم.
فقط برای تو یکی گز خریده بودم.
فردا می برم میدمش مدیر مدرسمون اصلا!

ولی اگه یه بار تو راه رفتن یا برگشتن اتوبوسم چپ کرد، همگی با هم رفتیم ته دره، به خودت بگو این خواست بیاد معذرت خواهی، خودم نخواستم.




مضمون: چند سطری ها،
برچسب ها: من، تو،
زنگ زده بودم بگم قبل از رفتنم میخوام بیام ببینمت، ولی یه جوری رفتار کردی که نتونستم بگم اینو. حالا من با کادویی که برات خریدم، آینه ی دق، چی کار کنم؟

پرنده صلح


+تا کی میخوای از دستم ناراحت باشی؟
اصلا چی شد که این جوری شد؟




مضمون: چند سطری ها،
برچسب ها: من، تو،
خوب قبول شدم... تهران نیست، ولی خوبه.
 ترجیح میدادم تهران باشه البته.

اینکه چطور بهت زنگ بزنم رو نمیدونم اما.
کاش خودت یه بهانه ای دستم بدی...

بعدا نوشت: ببین، من بهت پیام میدم، خودت بهم زنگ بزن... باشه؟




مضمون: چند سطری ها،
برچسب ها: من، تو،
میگن فردا جوابا میاد، نمیدونم...
برعکس هفته ی قبل آرامش عجیبی دارم.

اگه خوب قبول شده بودم، بعدش بهت پیام میدم. خب؟
اون وقت یه روز میام میبینمت.

برات هدیه هم خریدم راستی. نمیدونم خوشت میاد یا نه، نهایت سلیقه ی من همینقدره ولی!




مضمون: چند سطری ها،
برچسب ها: من، تو،
اگه راستشو بخوام بگم دلم برات تنگ شده.
میخواستم قبولیا که اومد بهت زنگ بزنم، ولی گفتن حالا حالاها نمیاد، پس بهانه ای ندارم بهت زنگ بزنم.

از روزی که رتبه ها اومده تا الان، همه چیز منو یاد تو میندازه... همه فامیلیشون شبیه توئه، اسم کوچیکشون شبیه توئه، شبیه تو حرف میزنن، رفتار میکنن...
حتی چندتا عکس بچه دیدم که انگار بچگی های تو بود! هرچند گفتی بچگی هات آروم بودی.

دیروز رفته بودم محل کار ن. آقایی که معاون مدیر اونجاس، فامیلیش شبیه توئه. تو بیست دقیقه فکر میکنم نزدیک دویست بار فامیلیتو شنیدم. یکی از کارمندا شمارشو میخواست، وقتی اون یکی شماره رو داد بهش من همه اش داشتم با خودم فکر می کردم ولی شماره اش این نیست! وقتی اومدم خونه دوباره شماره ت رو وارد گوشیم کردم.

یه اخلاق بی خودی هم دارم من... نمیدونم اسمش غروره یا ترس، ولی وقتی یه نفر غرورم رو میشکونه، دیگه خیلی نزدیکش نمیشم، هرچند واجب هم باشه باهاش صحبت کنم حتی.
الانم از این که به تو زنگ بزنم فرار می کنم. کاش می شد خودت زنگ بزنی.

میدونم از این جا خبر نداری، ولی هیچکس رو ندارم باهاش حرف بزنم. این جا مینویسم که سبک بشم، هرچند مایه ی دق منه اینجا. خودمم نمیدونم میخوام نگهش دارم آخر سر یا نه...

+همه ی چیزهایی که راجع به تو نوشته بودمو حذف کردم. حالا یه چیزایی اومده رو که مربوط به خیلی وقت پیشه. اگه یه روزی اینجا رو دیدی، نخونشون لطفا. باشه؟




مضمون: چند سطری ها،
برچسب ها: من، تو، کلافگی نویسی، شعرخوانی، قیصر امین پور،




می نویسم تا فراموش نکنم،
تا فراموش نشوم، از خاطر خودم و دیگران..

+درباره ی صاد:
پنج تار است در عود متحد با هم
صاد و زیر و لسان و مثلث و بم...

من صادم، سنگ زیرین آسیا!
از همان جا که بزرگتر شدم، صادم؛
از آن جا که شدم سنگ زیرین آسیا.

قبل ترش "آندرو" بودم،
هنوز هم هستم!
هر کجا که سرکشی و اعتراض می کنم یعنی هنوز
آندرویی در وجودم هست.

آندروی درونم را می بینید
هر کجا که زیاده خواهی های دیگران را بر نمی تابم،
هر کجا که "زبان سرخ می دهد بر باد..."

آن من ساکت و بی آزار و رصدگر اما که می بینید "صاد" است،
روی دیگر من؛
آن رویی که همه را دعوت به صلح می کند
و تحمل جنگ و خون ریزی و اشک را ندارد.


این جا "صاد/آندرو" گونه های من را می خوانید.
"من" و "نغزنامه" را هر آن گونه که می خواهید
تفسیر کنید.
بدون شرح...


پ.ن: کامنت ها را می بندم که فکر نکنید موظف هستید برایم نظر بگذارید، کاری اگر داشتید اما می توانید پیام بدهید.. همیشه کسی هست...
ارسال پیام:
https://goo.gl/AX1MQy

نویسنده: صاد
زیر ذره بین
  • تمام نغزبین ها:
  • نغزبین های امروز:
  • نغزبین های دیروز:
  • نغزبین های این ماه:
  • نغزبین های اون ماه:
  • همه ی نوشته ها:
  • آخرین مطلب نوشته شده در: