نغزنامه
زندگانی و یادداشت های یک شوریده ی خرد باخته 
قبلا نوشته بودم
زیر ذره بین
نغزبین های امروز: نفر
نغزبین های دیروز: نفر
نغزبین های این ماه: عدد
نغزبین های ماه قبل: عدد
كل نغزبین ها: عدد
كل نوشته ها: عدد
آخرین مطلب نوشته شده در:
می نویسم تا فراموش نکنم،
تا فراموش نشوم، از خاطر خودم و دیگران...

نمی دانی چه حس خوبی دارد که بعد از گذراندن یک روز به مزخرف ترین شکل ممکن، بتوانی تمام حرف هایت را یک جایی بگویی؛

بدانی یک جایی هم وجود دارد که تو می توانی حرف بزنی و مهم هم نیست که کسی می خواند یا نمی خواند، خوشش می آید یا نه.. چون تو مالک آنی. فقط برای خودت است و بس!

من اگر ننویسم می میرم. این روزگار مزخرف له ـم می کند!
اگر به این دلخوشی های کوچکم نبود، تا به حال صد ها بار به زیر خاک رفته بودم ...

من، اگر حرف نزنم می میرم. اگر ننویسم، می میرم. اگر آهنگ گوش نکنم، می میرم. اگر کتاب نخوانم، می میرم. اگر با شیطنت هایم دیگران را عاصی نکنم، می میرم. اگر تیکه و متلک نیندازم و دیگران را دستگاه نگیرم، می میرم. اگر سر کلاس هایم، به خاطر شیطنت و به هم ریختن کلاس، بار ها نشنوم:
"آندرو!" می میرم. اگر در دنیای مجازی، ساعت ها invisible آنلاین نباشم می میرم. اگر به بهانه چک کردن اینکه ویدئو موزیک survival کامل است یا تیزر 3.5 ساعت پای کامپیوتر نباشم، می میرم.

من، بدون اینها من نیستم! چرا می خواهید کاری کنید که به وضع سال پیش برگردم؟ چرا می خواهید این "منِ خوشحال" را ازم بگیرید؟ چرا میخواهید این زندگی قشنگ را از من بگیرید؟ مگر من چه بدی به شما کردم گه چشمِ دیدن شادی ام را ندارید؟


+ من با زندگی الانم شادم! بگذارید  شاد بمانم!





مضمون: دستباف، 
برچسب ها: من، او، وبلاگ،  
23 مهر 92 | صاد

درباره نغزنامه

می نویسم تا فراموش نکنم،
تا فراموش نشوم، از خاطر خودم و دیگران..

+درباره ی صاد:
پنج تار است در عود متحد با هم
صاد و زیر و لسان و مثلث و بم...

من صادم، سنگ زیرین آسیا!
از همان جا که بزرگتر شدم، صادم؛
از آن جا که شدم سنگ زیرین آسیا.

قبل ترش "آندرو" بودم،
هنوز هم هستم!
هر کجا که سرکشی و اعتراض می کنم یعنی هنوز
آندرویی در وجودم هست.

آندروی درونم را می بینید
هر کجا که زیاده خواهی های دیگران را بر نمی تابم،
هر کجا که "زبان سرخ می دهد بر باد..."

آن من ساکت و بی آزار و رصدگر اما که می بینید "صاد" است،
روی دیگر من؛
آن رویی که همه را دعوت به صلح می کند
و تحمل جنگ و خون ریزی و اشک را ندارد.


این جا "صاد/آندرو" گونه های من را می خوانید.
"من" و "نغزنامه" را هر آن گونه که می خواهید
تفسیر کنید.
بدون شرح...


پ.ن: کامنت ها را می بندم که فکر نکنید موظف هستید برایم نظر بگذارید، کاری اگر داشتید اما می توانید پیام بدهید.. همیشه کسی هست...
ارسال پیام:
https://goo.gl/AX1MQy