تبلیغات
سایت در دست تعمیر نیست
متاسفم
سایت در دسترس نمی باشد

فکر می کنم وقتی خدا کسی را به خودش واگذارد همین می شود
زندگی اش به هیچ میل می کند
همان طور که زندگی من به پوچی می گراید
به روزمرگی..
به روز مردگی..
به مرگ... به.. مرگ...

گاهی به مرگ فکر می کنم
به این که پس از مرگ چه خواهد شد؟
به این که هفتاد سال زندگی چه کم است و هفده سال زندگی چه طولانی!
به این که پس از مرگ من، چند نفر ناراحت خواهند شد؟
چند نفر برای من گریه خواهند کرد؟
چند نفر در بین حرف هایشان مرا یاد خواهند کرد؟
اصلاً چند نفر مرا یادشان هست!


+گذاشتن پیام